تا جايى كه بنده آگاهى دارم ، اين نخستين همايشى بود كه با اين موضوع در اروپا برگزار مىگرديد . در اينجا بخش‌هايى از آن همايش را كه به ياد دارم براى خوانندگان گرامى بيان مىكنم : برادران گرامى ! سخن گفتن از كشور عراق به‌منزله صحبت كردن از تمدنى است كه حد و مرز نمىشناسد ؛ چراكه از ابتداى تاريخ بشر ، آغاز شده و پايان‌ناپذير است . بنابراين شناخت آن يا بررسى دقيق ويژگىهاى بناى باشكوه آن دشوار است ؛ بنايى كه گستره آن فراتر از سرزمين بين‌النهرين مىباشد . تمدنى كه آثارش ، بر اثر كوتاهى ما ، زينت‌بخش بسيارى از موزه‌هاى جهان شده است . اين سرزمين ، زادگاه علوم و معارف ، شعر و ادبيات ، فلسفه و هنرهاى زيبا مىباشد . نبايد تپه‌اى از آن را كوچك شمرد كه بىترديد هر تپه از اين سرزمين ، حكايت از تمدنى ژرف دارد . عراق سرزمين ابوالانبياء ، ابراهيم ( ع ) ، لنگرگاه كشتى نوح و آرامگاه آن حضرت ( ع ) ، آرامگاه آدم ، هود ، صالح و برخى از پيامبران الهى ( عليهم السلام ) است . سرزمينى كه 4500 سال پيش ، نوشتن را به بشر آموخت . در عراق ، نخستين كشور دنيا پديد آمد و نخستين قانون حقوق بشر تدوين شد . اينجا ، سرزمين سومر ، اكد « 1 » ، بابل و آشور مىباشد . از اين گذشته ، عراق نشان هميشه جاويدان بشر ، ياور آزادى انديشه و سرزمين بنيان‌گذارى دولت حق پهلوان اسلام ، امام على ( ع ) است . امروز دانشگاه ما افتخار اين را دارد كه يك بناى باشكوه و بىنظير را به جامعه اروپايى معرفى نمايد ؛ اثر باشكوهى كه هيچ‌يك از بناهاى تاريخى در دنيا به بزرگى آن نمىرسند . بناى باشكوهى كه پيكر مبارك امام متقيان ، حضرت على ( ع ) را در خود جاى داده است . گنجينه‌هاى آن نيز آثار هنرى تاريخى بسيار باارزش دارد كه نمىتوان براى آنها

--> ( 1 ) . اكد نام سرزمينى قديمى در محل بين‌النهرين است . مردم آن در گذشته‌هاى دور ، دولتى مقتدر تشكيل دادند . شهرهاى آن عبارت بودند از : سيپ پار ، كيش ، بابل ( در حدود 2800 قبل از ميلاد . ) مدت‌ها ايلام باجگذار اكد بود . ( مترجم ) .